Scientific newsاخبار علمی جهانخبر علمیدستاورد زیستی

اثر محافظتی انتی بادی IgM بر عفونت HIV-1

مرکز تحقیقاتی بیومدیکال تگزاس در مطالعه ای اثر انتی بادی IgM (ایمونوگلوبولین) را بر روی ویروس HIV-1 (عامل بیماری ایدز) بررسی کردند.

در سراسر جهان ۹۰% بیماری ایدز در اثر قرار گرفتن ویروس HIV در حفره های مخاطی مانند رکتوم و واژن، ایجاد می شود. دکتر Ruprecht محقق و مدیر برنامه تحقیقاتی ایدز تگزاس گفت: ” IgM  انتی بادی فراموش شده است و در ادامه بیان کرد، اکثر دانشمندان معتقدند که IgM دارای اثر محافظتی کوتاه مدت است و به عنوان محافظ علیه پاتوژن های مهاجم، مانند HIV عمل می کند.” نتایج تحقیق حاضر در مجله ایدز در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۸ منتشر شده است. از میمون Resus به عنوان نمونه در این ازمایش (invivo) استفاده شد. دانشمندان در ابتدا میمون ها را با نسخه ی انسانی IgM ( گرفته شده از سلول های پلاسمای زیر اپیتلیوم ) تیمار کردند. حدود نیم ساعت بعد، همان حیوانات در معرض ویروس (SHIV (simian-human immunodeficiency virus قرار گرفتند. ۴ میمون از ۶ میمون مورد ازمایش بطور کامل در برابر ویروس نامبرده محافطت شدند، همچنین حیوانات به مدت ۸۲ روز تحت نظارت قرار گرفتند. تیم دکتر Ruprecht عامل این محافظت را انتی بادی IgM می دانند. در واقع IgM ویروس HIV را از بین می برد و مانع عبور ان از سد مخاطی و گسترش ان به بقیه ی نقاط بدن می شود. در این تکنیک، انتی بادی های پیش ساخته برای ایجاد ایمنی ( ایمنی غیر فعال ) به بدن معرفی می شوند.

دکتر Ruprecht گفت: ” IgM میل زیادی به انتی ژن دارد و می تواند بسیار سریع ذرات ویروس را جذب کند. مطالعه ی ما برای اولین بار نشان دهنده ی پتانسیل IgM در جهت محافظت مخاطی از HIV-1 است. ” تونایی اتصال IgM به ویروس HIV پنج برابر بیشتر از فرم استاندارد انتی بادی یعنی IgG است. در نتیجه IgM به عنوان عامل تک یا ترکیبی می تواند برای پیشگیری و درمان HIV  نقش موثری ایفا کند و راهگشای تحقیقات بعدی در این زمینه باشد.

رحیمه خاوری

Source link

DOI: ۱۰٫۱۰۹۷/QAD.0000000000001857

لطفا به این مطلب امتیاز دهید

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اینها را هم ببینید

بسته
Free WordPress Themes